tokuchniakoali

  • Tłumaczenia
  • Internet
  • Filozofia
  • Recepcja
  • O projekcie
    • Manifest
    • Pięć zasad kuchni relacyjnej – jak gotować wspólnie, uważnie i z lekkością
  • Blog
    • Archiwum 2013 – 2024
    • Diariusz osobisty
    • Kuchnia Koali
    • Sfera blogera
  • Cookies
  • Polityka prywatności
  • Kontakt

Lenny Bruce, Miriam Maisel, Koala i Pusta Scena

Ciężko jest złapać drugi oddech. Powtarzanie w kółko Macieju recenzji z pewnością jest ideologicznie bezpieczne, ale zabija rutyną. Poważnie traktujący powołanie bloger powinien tworzyć, inaczej żadne blogowanie nie ma sensu, no oprócz krygowania się przed lustrem i czekania, aż inni docenią oszałamiające piękno. W sukurs przychodzi Wspaniała Pani Maisel, uważne bowiem wsłuchiwanie się w szmoncesy pozwala zauważyć to, co dotąd było niezauważone.

Bloger zatem nie ma nic wspólnego z wybranym tematem, z winem, kieckami, ciastem, czy kulinariami. Bloger to zjawisko językowe i jako taki tylko językiem powinien się przejmować. Nie ważne co, ważne jak. Blogowanie to współczesna literatura i szansa zaistnienia kryje się między wierszami. Flaszki tutaj niewpriczom. Ani kiecki, ani inne kulinaria. Wszyscy myślący inaczej to tylko sprzedawcy, subiekci na targowisku próżności. Literat zaś jest próżny inaczej i pozostaje w pamięci tylko dzięki temu, jak pisze.

Tutaj pojawia się publiczność. Iluminacja spływa na Panią Maisel w pustej sali Carnegie Hall po występie Lenny Bruce’a. Język, stand-up, blogowanie do pustej sali, to wszystko nie ma sensu. Mówić w pustkę, nawet ogromną? Po co? Pisać w pustkę, nawet niewielką? Po co?

Poczułem się nagle outsiderem w pewnej chwili mojego blogowania. Wzięły górę pretensje do świata i wtedy zdecydowałem, że zamilknę. Musiałem zastanowić nad sobą, czyli nad tym, co mogę przekazać pustej sali. Pani Maisel walczyła o prawo niewieście do publicznych występów. Lenny Bruce tracił zdrowie, a w końcu i życie stracił, walcząc o swobodę wypowiedzi. O co mam walczyć ja?

Chyba tylko o prawo starego człowieka do istnienia w świecie, który dokładnie takich starych jak ja ma w głębokim poważaniu. Bloger po 70-dziesiątce walczy także o to, aby trzymać się prosto, unikać balkoników i kaczek pod łóżkiem i aby patrzyć w okno spokojnie, bez obawy, że jakiś Dniepr mu na podwórko wyleje, albo też inna rakieta na łeb spadnie. Wtedy flaszki odzyskują znaczenie i pomagają posuwać się gdzieś tam z uśmiechem.

Dodaj komentarz Anuluj pisanie odpowiedzi

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Strony te powstają przy znaczącym wsparciu AI Copilot (Microsoft)
Koala
Webmaster/Łebmajster: 2026@atranspl.com
Koala

Kuchnia

  • ---wpisy kuchenne

Diariusz osobisty

  • ---wpisy osobiste

Archiwum winne Koali

  • ---wpisy winne

AA

  • ---wpisy AA

Copyright © 2026 · Agency Pro on Genesis Framework · WordPress · Zaloguj się

Ta część kuchni Koali jest przeznaczona dla osób pełnoletnich.

Wino jest pamięcią. A pamięć bywa dorosła.