Jedno jest pewne: Kojève, Fukuyama i paru innych zbyt szybko uwierzyli w koniec (no bo jeśli przyjąć wszystko jako nieskończoność, to skąd wziął się koniec?). Duch rozwijający się nie może mieć końca, jeśli taki koniec przypuścimy, wpadniemy w pułapkę nihilizmu, czyli w igraszki kota z własnym ogonem. Jak już sam tutaj napisałem, filozofia jest nieustannym […]
To trochę jest jak menażeria. W menażerii zaś mamy „menaż„, czyli zarządzanie, organizowanie, układanie, przygotowywanie, a szamani po to kadzidła wonne kadzą, aby manipulować, czyli zarządzać. A w tym wszystkim na początku było słowo. Czyli słowa są najważniejsze. Cała historia filozofii jest w istocie historią przygód języka. Pułapki nicości, realności, immanencji, czy transcendencji, są pułapkami […]
Otóż, Panie Marku, wcale nie chodzi o posiadanie. Gdyby to tylko miało znaczyć, że wszyscy zapragnęli stać się posiadaczami… Się zarabia, się wydaje nie jest wyrazem chęci posiadania. To tylko wyraz nieopanowanego hedonizmu. Współczesność to konsumowanie, a posiadanie jest ważne o tyle, o ile można przedmiot konsumowany zeżreć i natychmiast szukać innych. To tak jak […]
Wydaje mi się, że wszyscy to wiemy, ale nikt nie ma na tyle odwagi, by powiedzieć to jasno: dzieje się kolejna rewolucja, taka podskórna, cicha, ukryta. W dodatku jest to rewolucja, której wydało się, że będzie w stanie powstrzymać zmiany. No bo świat zmienia się, także dzięki ludzkim działaniom, przybywa nas na nim i pozostawiony […]