tokuchniakoali

Alkoholizm, czyli objaw choroby

by Leave a Comment

Stwórca popełnił, w moim mniemaniu, jakiś błąd, z krzywego kawałka drewna tworząc istotę człowieczą, tak niedoskonałą. Myślał podobnie Cioran, myślał podobnie Schopenhauer, a z pęknięcia pomiędzy człowiekiem, a doskonałością Mistrz Eckhart ciosał ścieżki do świętości. Odwoływanie się do takich osobników jest szukaniem usprawiedliwienia w elitach, a nam przecież elity nienawistne są i basta.

Nie zmienia to faktu, że właśnie z pęknięcia w człowieku bierze się potrzeba poszukiwania, pęd do euforii, zapomnienia, otępienia, a pęknięcie takie zawiera w sobie tyleż przyczyn, ile jest osobników, przy czym każdy z nich po swojemu reaguje na zadrę w swoim jestestwie. Jednym z wielu sposobów jest spożywanie substancji odurzających, chociażby alkoholu.

Alkoholizm, czyli objaw choroby

Walka z alkoholem jest w istocie walką o doskonałość świata, który niedoskonałym jest już w w zamyśle Stwórcy. Człowiek wyobraził sobie, że jest w stanie taką doskonałość stworzyć i zmierza ku temu budując cyborgi, maszyny bez ludzkich wad, które nie będą odczuwać bólu i nie będą poddawać się zdrożnym zachciankom. W pysze swojej człowiek ustami talibanu głosi, że tylko taki człowiek-cyborg może być szczęśliwy.

Poszczególne pęknięcia to cechy jednostkowe, indywidualne. Zasypywanie ich to eliminowanie indywidualizmu. Cyborgi są ponadjednostkowe i dlatego doskonale szczęśliwe, a zatem obojętne. Niektórym o to właśnie chodzi, abyśmy wszyscy stali się obojętni. Takie właśnie szczęście otwierają przed nami.

Ojejkufobia, czyli szamani wracają…

by Leave a Comment

Otóż stopniowanie epitetów ma zamącić. Teraz przyszła kolej na ojkofobię. Naczelny szaman wygłosił zaklęcie, zaklęcia bowiem to domena szamanów. Rzeczywistość przykrywają słowa, bo rzeczywistość wypada jedynie zaklinać.

Prawdopodobnie świadczy to o głębokiej wierze szamana, iż słowa mają moc sprawczą. Dokładnie tak samo uważają sędziowie i kapłani, a także paru filozofów, którym się we łbach poprzewracało. Tak, właśnie, uważa elita. Szaman w przekonaniach swoich stał się wybitnie elitarny.

Śledząc wypowiedzi, czyli zaklęcia szamana, mam dokładny przegląd jego lektur. W ogóle to takie lektury stały się jego rzeczywistością, a terminy czerpane z tych lektur świadczą o tym, jak bardzo szaman od rzeczywistości odfruwa. Odkleił się zupełnie. Zmieniać rzeczywistość można nie poprzez lektury, lecz faktycznie uczestnicząc.

 

Chama się nie wychowa

by Leave a Comment

Stwierdzenie, jakoby chama nie dało się wychować, bo chamstwo to geny, rozparło się dość powszechnie wśród tych, którzy zapominają zbyt łatwo, iż cham – w zasadzie – jest potrzebny. Jako że traktuję chama klasowo, czyli uznaję, iż 80% społeczeństwa w kraju nad Wisłą można do tej kategorii zaliczyć, to zaryzykuję stwierdzenie, że bez istnienia chama pozostałe 20% nie dałoby sobie rady. Cham, po prostu, haruje na zasobną resztę. Pogarda wobec niego jest więc fragmentem bata.

Historycznie wszyscy od chama wyszliśmy. Ze smutkiem zauważam, że najbardziej pogardliwe wobec Powiatowej wypowiedzi pochodzą od tych, którzy zaledwie jedno pokolenie temu z Powiatowej się wynieśli i często robią wszystko, aby pochodzenie swoje zamaskować. Z chamstwa wydźwignęła ich poprzednia Rzeczpospolita, ta Ludowa, na którą z podziwu godną zapalczywością plują pragnąc o swoim pochodzeniu zapomnieć. Członkom prawdziwej elity do głowy nie przyjdzie ludźmi pogardzać.

Otóż te pozostałe 20% nie są wcale elitą. W elicie mieści się zasługa, a nie jest nią czysta przynależność do dobrze uposażonych i zamieszkujących duże miasta. Na stołek w elicie trzeba solidnie zapracować, zaś miejsce w niej zajmuje się dzięki akceptacji całego społeczeństwa. Członkowie elity są, nade wszystko, świadomi, iż wszyscy rodzimy się ludźmi, a geny modyfikacji podlegają w ciężkim procesie społecznego dostosowania.